Aşık olmak..

Aşık olmak garip bir şeydir. İnsanı kenetler hayata. Hayal kurmana sebep olur. Ölümden daha güzel gelir insana.
İstiyor insan. Bir şeyler çekiyor onu. Anlatılmayacak hisler. En derinlere kadar iner aşk sinsice ve sakin. Asla engel olamazsın. Parmak arası takunyaların, parmak aralarını yara yapması gibi, hafif ve tatlı tatlı kaşıntı yapar gibi… Sonra o yaralar gelişir. Gelişen yaralar garip yapar insanı. Her adım atışında onun acısını hissedersin. Onun verdiği kaşıntıyı her fırsatta kaşımak istersin. Aşkta böyle bir şeydir işte. Gün geçtikçe, göremediğin her saniye boyunca büyür içinde. Tatlı ve hafif hisler uyandırır içinde. İster istemez paranoya eder. Onu düşünürsün. O yanında yokken, her saniyede acı hissedersin. Ona dokunamamak, her duyduğun romantik parçada daha çok kafa yormak. Her aşk filminde onunla kendini görmek. Her ağladığında onu istemek. Omzuna başını yaslayıp hıçkıra hıçkıra çocuk gibi ağlamak. Aşıksın sen. Başka alternatifin yok. Her fırsatta onu görmek. O tatlı hisleri biraz daha pudra şekeri ile süsler gibi… Tenine dokunursun. Ellerin gider. Sende kala kalırsın bir anda. Gözlerinde ki o mükemmel parıltı belirir. Aşıksın sen. Yapabileceğinin en iyisi ona sahip çıkmak olsun.