Kar yağıyor ellerinin değdiği yerlere
Gözlerim buğulu bakıyor hayata
Çayımın dumanı tütemez olmuş soğuktan
Bu sessiz pazar sabahında
Seni ararken gözlerim takılıyor karşı kaldırıma
Camımın önüne soğuktan üşümüş serçeler konuyor
Farkediyorum kanatlarının donduğunu ama
Sana ulaşamadığım gibi ulaşamıyorum onlarada
Sonra acı bir sirenle irkiliyor yüreğim
Doluyor gözlerim bu boş ve anlamsız geçen dakikalarda
Birden ayağa kalkıyorum seni görüyorum
Ama anlıyorum çok geçmeden hayal olduğunu
Acınasır bir hale gelmişim onu farkediyorum
Ellerim buzlu camlara dokunmaktan çatlamış
Parmaklarımın rengi gitmiş
Yine güzel kokun geliyor burnuma
Çektikçe çekiyorum ciğerlerime
Fakat bir süre sonra sen gibi kokunda tükeniyor odamda
Lavaboya gidip elimi yüzümü yıkıyorum
Aynaya baktığımda kendimi tanıyamıyorum
Saçlarım beyazlaşmış sakallarım uzamış
Diyorum kendi kendime bu ben olamam
Ama aynada yansıyanın ben olduğum gerçeğini yalanlayamıyorum
Tarihe bakıyorum ve ardından anlıyorum
Bugün birinci yılı olmuş sensizliğimin
Sonra cama koşuyorum birden
Kar saçlarımdaki beyazlar gibi kırçıllaştırmış şehri
Korkuyorum yaşımın acizliği düşüyor üzerime
Tahmin etmek için yaşımı hüvviyetime bakıyorum
Hesaplıyorum......
30 gösteriyor yıllar
Yaşamın tadını almaya çalışıyor bedenim
Kalbim izin vermiyor sensiz yaşamaya
Kocaman geçen yıllar küçülüyor gözlerimde
Bana ilk seni seviyorum deyişin geliyor aklıma
İlk defa elimi tutmanın verdiği sıcaklık geliyor ellerime
Ama çatlakların verdiği acı siliyor sıcaklığı
Doğum günün geliyor aklıma benden bir gün sonra olan zaman
Kendi doğum günlerim ölüm günüm gibi acı vermeye başlıyor
Gitme kal diyemediğim o saniyeleri yaşar gibi oluyorum
Ama şimdi neden gittiğini biliyorum
Klasik aşk hikayelerinden kaçtığımı bilirsin
Dertlerin her zaman farklı olduğunu sen öğrettin
Saniyelerle yaşam arasında ki farkıda sen gösterdin
Bir tek şeyi öğretemedin sen bana
SENİ NASIL UNUTACAĞIM!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder