buymuş şansım acıya müptela olmuşum
kader denilen varlık başıma bela
yeter artık nefret ettim
dokunuyor hayallerim
gözlerimde derman kalmadı
artık yok yanımda kimse
aşk meşk beş para etmez oldu gözümde
kalmadı kimseye yer kalbimde
mutsuz sonlar içimi acıtır oldu
her sonda gözlerim yaşa boğuldu
nerde şimdi nerde gençlik serüveni
kalbimi alan çekti gitti
nefretimsin aşk dönme geri
asıl içimdeki vazgeçilmez bir sevgi
olmadı kimse tutmadı elimden
bu yaşımda vazgeçtim aşk senden
anadolunun tozlu yollarında
elimde bitmeyen bir sigara da
sen geçerken buralarda
unuttum aşk adını kafamda
sözlerimde varlık aramam artık
kulaklarımda sözlerin yok kalmadı
yeter oldu gözlerim acılarla kanadı
ayrılırken elime tutuşturduğun bir kağıt
aldı seni benden kalbim harab oldu
şimdi geceleri nasıl uyuyacak bedenim
ruhumda kalmadı senin ebediyetin
bak saat gece yarısını buldu oda geçiyor
her gelip geçen gönlümden aşkı siliyor
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder